Inzichten van Emma Tytgadt

Emma Tytgadt

Emma Tytgadt

Refill

"Het leukste aan co-creatie is wanneer de stad wordt uitgedaagd om burgers te faciliteren om ietste doen, in de stad en voor de wijk."

Bekijk de video

Wat is de rol van co-creatie binnen uw werk, voor de stad?

Ik ben projectcoördinator van ‘refill’. Refill is een Europees netwerk rond tijdelijke invulling, en tijdelijke invulling is volgens mij eenvoorbeeld van co-creatie. In co-creatie heb je een top-down een bottom-up. Maar het leukste rond co-creatie is wanneer de stad wordt uitgedaagd om burgers te faciliteren om ietste doen, in de stad en voor de wijk.

Wat zijn de belangrijkste uitdagingen daarrond, merk je?

Als stad(-bestuur) zie je dat wij onze rol moeten omdraaien en van een eerder, wat we gewend waren, sturende naar een faciliterende rol moeten gaan. Wat bijvoorbeeld een eerste uitdaging is dat tijdelijke invullingen een combinatie zijn van activiteiten. Wij, als stad, zijn zeer gestructureerd in diensten en in thema’s ingedeeld. Voor een burger speelt dat geen rol. In een tijdelijke invulling komen al die thema’s samen, als stad zijn wij daar niet op georganiseerd. Dat is een van de eerste zaken waarin je ziet dat geïntegreerd- of horizontaal (samen)werken iets is waar wij als stad nog een ‘klik’ voor moeten maken, meer vanuit de diensten samenwerken. Soms zijn verschillende diensten nog concurrentenvoor elkaar. Dus daar zit zeker nog een uitdaging in verscholen. Een ander punt is om vanuit die benadering, initiatieven mogelijk te maken. Niet echt ‘opleggen ‘ hoe iets moet, maar zoeken naar oplossingen, naar samenwerking.. 

                                                                                                   

Merk je al evolutie binnen de samenwerking tussen de diensten onderling?

We hebben “wijksregisseurs” die omwille van geografische redenen de feiten benaderen, en daarom zeer geïntegreerd te werk kunnen gaan. Omdat daar de verschillende thema’s in een wijk samenkomen. Een wijkregisseur heeft een helikopter overzicht over die verschillende thema’s. Van daaruit zien we dat een wijkregisseur een brug is naar andere diensten en dus een brug tussen de bewoners en de stadsdiensten. Eigenlijk zijn zij een soort van brug/bemiddelings-figuur om die thema’s bij de verschillende diensten voor te leggen. Om te zorgen dat er een algemene oplossing komt. De functie van de “ambtenaar-2.0” zou eigenlijk gelijk moeten zijn aan die van een wijkregisseur, of toch een dergelijke rol opnemen. Anderzijds zie je wel dat er op de verschillende diensten meer en meer zo wordt gewerkt. Dus ik denk dat we er zijn, maar soms zijn de regels heel strak. Zijn de regels eerder drempelsdan dat het zaken mogelijk maakt. Ik denk dat dat ook nog een grote uitdaging is voor de stads-administratie.

Waarom vind je het zelf belangrijk dat een stad inzet op co-creatie?

Als stads-administratie werken wij voor ‘de stad’, voor zijn/haar bewoners. Wij willen zaken in wijken en buurten mogelijk , en ik denk dat het beter is om hetsamendan voor hen te de doen. En eigenlijk veel sneller, dus vanaf de start, in een nieuwe ontwikkeling samenmet de bewoners te kijken.

Terug naar de andere cocreanten